Odwodnienie u psa, zwłaszcza w trakcie upałów, może być tragiczne w skutkach. Niestety, wielu opiekunów nie ma pojęcia, czy ich pupil spożywa odpowiednią ilość płynów w ciągu dnia, przez co ciężko jest im kontrolować poziom nawodnienia czworonoga. Dlaczego pies nie chce pić wody? Jak sprawdzić, czy nasz futrzak nie pije za mało lub za dużo? I przede wszystkim - jak rozpoznać, że nasz zwierzak jest odwodniony?
Z tego artykułu dowiesz się:
-
Dlaczego pies nie chce pić wody i jakie mogą być tego przyczyny.
-
Jakie sygnały świadczą o odwodnieniu psa i jak je samodzielnie sprawdzić.
-
Jak różnią się problemy z piciem wody u szczeniaka, dorosłego psa i psiego seniora.
-
W jaki sposób zachęcić psa do picia, zwłaszcza w upalne dni.
-
Jakie produkty i suplementy mogą wspierać prawidłowe nawodnienie pupila
Dlaczego pies nie pije wody?
Sytuacja, gdy pies nie chce pić wody, może mieć bardzo wiele różnych przyczyn, od błahych po naprawdę poważne. Warto pamiętać, że odpowiednie nawodnienie jest kluczowe dla zdrowia pupila, dlatego każdy przypadek należy uważnie obserwować.
Czasami chory pies nie chce pić wody, ponieważ odczuwa ból, ma gorączkę, nudności, problemy z przełykaniem czy np. dokuczają mu dolegliwości stomatologiczne utrudniające pobieranie płynów. W takich sytuacjach brak pragnienia jest sygnałem, że w organizmie dzieje się coś niepokojącego i konieczna jest wizyta u lekarza weterynarii.
Również wiek psa ma duże znaczenie. Stary pies nie chce pić wody często z powodu naturalnego spadku pragnienia, pogorszenia zmysłów czy chorób przewlekłych. Seniorzy mogą też mieć problem z poruszaniem się, przez co miska z wodą staje się dla nich trudniej dostępna.
Z kolei, gdy szczeniak nie chce pić wody, przyczyna może być bardzo prozaiczna. Młode psy uczą się dopiero prawidłowych nawyków i zdarza się, że preferują mleko matki lub karmę mokrą, która dostarcza im sporo płynów. Brak zainteresowania wodą u malucha może też wynikać ze stresu po zmianie otoczenia czy niedopasowanej miski. Często również chęć poznawania świata u szczeniąt jest zbyt silna, by pamiętać o tak nudnych czynnościach jak picie wody. Dlatego też wiele młodych psiaków zapomina o konieczności picia w czasie rozmaitych aktywności.
Sprawdź: Miski i maty dla psa
Niezależnie od wieku, powodem niechęci do picia może być również nieświeża woda, niewłaściwe jej ustawienie (np. zbyt blisko jedzenia czy w pobliżu stresującego bodźca) albo zmiana w diecie. Dlatego zawsze należy upewnić się, że pies ma dostęp do czystej, świeżej wody w miejscu, które jest dla niego wygodne i bezpieczne.
Pies nie pije wody - przyczyny odwodnienia
Wszystkich spanikowanych opiekunów uspokajamy - to, że mój pies nie chce pić wody, nie musi oznaczać, że jest odwodniony. Wiele czworonogów na diecie mokrej nie ma potrzeby zbyt częstego zaglądania do miski z wodą, ponieważ większość płynów pobierają z pokarmu. Nie zawsze ma sens również porównywanie czasu, jaki pies spędza przy misce z wodą. Są futrzaki, które piją długo, ale mało efektywnie, przez co spora część wody zamiast do gardła, trafia z powrotem do miski lub jest rozchlapywana po okolicy. Inne psy będą spędzały przy misce mniej czasu, ale dzięki umiejętnemu i efektywnemu piciu, będą w rzeczywistości spożywać znacznie więcej wody.
Dodatkowo, przyczyny odwodnienia nie leżą jedynie w przyjmowaniu zbyt małej ilości płynów. Często jest to efekt uboczny innych problemów, jak biegunka, wymioty czy gorączka, a także chorób przewlekłych, jak niewydolność nerek lub cukrzyca. Osłabiony pies szybko traci płyny, a nie zawsze pamięta o konieczności ich uzupełnienia. To sprawia, że organizm szybko się odwadnia, co może stanowić zagrożenie dla zdrowia zwierzaka.
Jak sprawdzić, czy pies jest odwodniony?
Odwodnienie u psa może być bardzo niebezpieczne, dlatego warto znać proste sposoby, aby ocenić, czy nasz pupil ma wystarczającą ilość płynów w organizmie. Najłatwiejszym z nich jest tzw. test skóry. Wystarczy delikatnie unieść fałd skórny na karku lub grzbiecie - u prawidłowo nawodnionego czworonoga skóra powinna natychmiast wrócić na swoje miejsce, natomiast u zwierzęcia odwodnionego, skóra pozostaje uniesiona przez chwilę lub opada bardzo powoli.
Kolejnym sygnałem odwodnienia są dziąsła. U psa dobrze nawodnionego są wilgotne i różowe, natomiast u odwodnionego stają się lepkie, suche lub blade. Warto także obserwować zachowanie pupila. Odwodniony pies może być ospały, niechętny do zabawy, szybciej się męczyć, a jego oddech może być przyspieszony.
Objawem alarmującym jest również ciemny kolor moczu oraz rzadsze załatwianie potrzeb fizjologicznych. W takiej sytuacji należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem weterynarii, ponieważ wysoki poziom odwodnienia może być groźny dla zdrowia naszego pupila.
Pies nie chce pić wody w upał - jak go zachęcić?
Wysokie temperatury to szczególnie trudny czas dla naszych czworonogów. W trakcie upałów psy szybko tracą wodę, a odwodnienie może rozwijać się błyskawicznie. Dlatego tak ważne jest nie tylko pilnowanie, by pupil miał zawsze dostęp do świeżej wody, ale także odpowiednie schładzanie psa w trakcie upałów.
Co zrobić, gdy pies nie chce pić wody w upał? Przede wszystkim można spróbować zmienić sposób jej podania: część psów chętniej pije wodę chłodną, podawaną w misce ceramicznej czy metalowej, inne z kolei skuszą się na kostki lodu wrzucone do miski lub specjalne maty i zabawki wypełnione wodą. Dobrym rozwiązaniem jest także oferowanie psu mokrej karmy albo dolewanie niewielkiej ilości bulionu mięsnego (bez soli i przypraw) do wody, co zwiększa jej atrakcyjność i zachęca do picia.
Na rynku dostępne są również smaczne napoje nawadniające dla psów Aqualapka z dodatkiem elektrolitów. Sprawdzają się one nie tylko w czasie upałów, ale przede wszystkim w okresach zwiększonej utraty płynów, np. przy biegunkach, wymiotach czy po intensywnym wysiłku fizycznym. Mogą być cennym wsparciem u psów odwodnionych, kiedy zwykła woda nie wystarcza, by szybko uzupełnić płyny i minerały w organizmie.
Podobne działanie mają specjalne suplementy z elektrolitami, takie jak Game Dog IsoDog, które pomagają przywrócić równowagę wodno-elektrolitową u psa. Tego typu preparaty mogą być szczególnie pomocne w trakcie rekonwalescencji lub w okresach wzmożonego wysiłku.
