Kiedy i jak często odrobaczać psa?

Robaki pojawiają się właściwie u każdego psa w różnych okresach jego życia. Każde wyjście na spacer wiąże się bowiem z wąchaniem, lizaniem, a nawet zjadaniem przez nie znalezionych „skarbów”, w których często znajdują się larwy robaków. Inne psy spotykane na zewnątrz, ptaki czy dzikie zwierzęta również mogą być ich nosicielami. Dlatego tak istotne jest regularne odrobaczanie psa. Kiedy i jak często należy je wykonywać?

Z tego artykułu dowiesz się:

• Jakie pasożyty najczęściej atakują psy i w jaki sposób dochodzi do zakażenia.

• Dlaczego szczenięta mogą zarazić się robakami jeszcze w łonie matki lub podczas karmienia mlekiem.

• Kiedy należy przeprowadzić pierwsze odrobaczanie szczeniaka i jak często je powtarzać.

• Jak wygląda schemat odrobaczania psów dorosłych i dlaczego częstotliwość zależy od trybu życia zwierzęcia.

• Jakie preparaty do odrobaczania są stosowane u szczeniąt, a jakie u psów dorosłych.

• Dlaczego nie wolno podawać psu domowych „środków na robaki”, takich jak czosnek.

• Jakie badania profilaktyczne warto wykonywać, aby kontrolować obecność pasożytów.

Jakie pasożyty grożą psom?

Do pasożytów najczęściej atakujących układ pokarmowy psa należą:

• nicienie – glisty, tęgoryjce oraz włosogłówki;

• robaki płaskie, inaczej płazińce – tasiemce.

Warto wiedzieć, że pierwotniaki (np. Giardia) to organizmy jednokomórkowe. Standardowe tabletki na odrobaczanie na nie nie działają; wymagają one wdrożenia innego rodzaju leczenia.

Mogą one przedostawać się do organizmu psa w różny sposób. Psy, które mają kontakt z zanieczyszczonym pokarmem lub odchodami zwierząt zarobaczonych, zarażają się nicieniami. Połknięcie pchły lub wszoła, czyli żywicieli pośrednich powoduje natomiast zakażenia płazińcami. Szczenięta mogą zostać zakażone robakami jeszcze w życiu płodowym (jeśli matka nie została odrobaczona przed kryciem) lub drogą pokarmową, w trakcie karmienia mlekiem suki.

Czy trzeba odrobaczać psa?

Tak – jedynym skutecznym sposobem na pozbycie się pasożytów są preparaty odrobaczające. Należy pamiętać, aby nie stosować domowych metod (np. czosnku), które mogą być toksyczne dla psów, ponieważ powodują u nich anemię i uszkodzenie czerwonych krwinek. Dla swojego pupila możesz dodatkowo wybrać środki przeciw pchłom i kleszczom, aby zmniejszyć ryzyko zakażenia pasożytami zewnętrznymi, które często są nosicielami groźnych chorób.

Objawy robaków u psów

Zarażenie pasożytami wewnętrznymi u psa często przez długi czas przebiega bez wyraźnych symptomów, dlatego opiekunowie mogą je przeoczyć. Do najczęstszych objawów robaków należą: biegunki lub naprzemienne zaparcia, wymioty (czasem z obecnością pasożytów), wzdęcia i widocznie powiększony brzuch, utrata masy ciała mimo prawidłowego apetytu, matowa i wypadająca sierść, a także osowiałość.

W kale lub w okolicy odbytu można niekiedy zaobserwować fragmenty tasiemców przypominające ziarenka ryżu. U szczeniąt objawy robaczycy mogą być szczególnie groźne – powodować zahamowanie wzrostu, niedokrwistość i znaczne osłabienie odporności. W przypadku zauważenia któregokolwiek z tych symptomów niezbędna jest konsultacja z lekarzem weterynarii i wykonanie badań kału, aby dobrać właściwe leczenie.

Czy robaki od psa są groźne dla ludzi?

Tak. Mamy tutaj do czynienia z tzw. zoonozami, czyli chorobami odzwierzęcymi. Najczęstszym zagrożeniem jest glista psia, której jaja dorosły pies lub szczeniak wydala wraz z kałem. Człowiek zaraża się najczęściej drogą brudnych rąk. Szczególnie narażone są dzieci, które po zabawie z psem lub w piaskownicy wkładają palce do buzi.

Aby zminimalizować ryzyko zarażenia, kluczowa jest wiedza, jakie są pierwsze objawy zarażenia robakami od psa u ludzi oraz bezwzględne przestrzeganie zasad higieny i regularne sprzątanie po swoim pupilu.

Badanie kału psa zamiast podawania tabletki – alternatywne rozwiązanie

W ostatnich latach w medycynie weterynaryjnej coraz większą popularnością cieszy się podejście oparte na diagnostyce, a nie na ślepym podawaniu chemii. Rozwiązaniem jest regularne badanie kału. Polega ono na zbieraniu próbek z trzech kolejnych dni i oddaniu ich do laboratorium weterynaryjnego.

• Jeśli wynik jest ujemny – pies nie potrzebuje tabletki.

• Jeśli wynik jest dodatni – weterynarz dobiera celowany lek, uderzający dokładnie w ten gatunek robaka, który zaatakował psa.

Jak często należy odrobaczać psy?

Odrobaczanie jest kluczowym elementem profilaktyki zdrowotnej psa. Harmonogram postępowania zależy od wieku zwierzęcia, jego trybu życia oraz indywidualnego poziomu ryzyka zarażenia.

Według wytycznych ESCCAP, profilaktyczne odrobaczanie szczeniąt przeprowadza się jednorazowo w 2., 4., 6. i 8. tygodniu życia. Następnie preparat podaje się raz w miesiącu, aż do ukończenia przez szczenię 6. miesiąca życia. Dwukrotne podawanie leku w odstępie 48 godzin jest błędem, chyba że lekarz weterynarii zaleci takie postępowanie w przypadku ciężkiej, potwierdzonej badaniami robaczycy.

Standardowo psy domowe odrobacza się co 3 do 6 miesięcy (czyli od 2 do 4 razy w roku). Częstotliwość ta może jednak wzrosnąć w zależności od indywidualnych potrzeb psa. Psy żyjące na zewnątrz, pracujące (np. ratownicze, policyjne) oraz te, które wykazują wyższe ryzyko kontaktu z pasożytami, mogą wymagać częstszego odrobaczania – maksymalnie raz w miesiącu.

Warto pamiętać, że obecność pasożytów w układzie pokarmowym diagnozuje się wyłącznie poprzez badanie kału. Badanie krwi w tym kontekście może jedynie wykazać wtórne skutki zarobaczenia, takie jak anemia, ale nie samą obecność pasożytów.

Harmonogram odrobaczania i profilaktyki psów

Szczegółowy plan działania zawsze warto ustalić z lekarzem weterynarii, który opiekuje się zwierzęciem i najlepiej zna warunki jego życia oraz historię zdrowotną.

Odrobaczanie a szczepienie psa – jaka jest kolejność?

Jedną z najważniejszych zasad profilaktyki weterynaryjnej jest to, że szczepić można wyłącznie zwierzęta całkowicie zdrowe i wolne od pasożytów wewnętrznych. Dlaczego zależność między odrobaczeniem a szczepieniem psa jest tak restrykcyjna? Obecność robaków w jelitach stale stymuluje i jednocześnie osłabia układ odpornościowy, który walczy z toksynami wydzielanymi przez pasożyty. Jeśli w tym momencie podamy szczepionkę, organizm może nie wyprodukować odpowiedniej ilości przeciwciał, przez co szczepienie będzie nieskuteczne.

Z tego powodu zawsze zaleca się odrobaczanie psa przed szczepieniem. Standardowa procedura mówi o podaniu środka przeciwpasożytniczego na około 7 do 10 dni przed planowaną wizytą szczepienną. Zasada ta jest szczególnie restrykcyjna na początku drogi życiowej czworonoga. Prawidłowe odrobaczanie i szczepienie szczeniaka wymaga ścisłego trzymania się kalendarza weterynaryjnego. Każda dawka szczepionki przeciwko chorobom zakaźnym (takim jak parwowiroza) musi być poprzedzona wcześniejszą eliminacją ewentualnych lokatorów z układu pokarmowego szczenięcia.

Jakie preparaty do odrobaczania dla psów stosować?

W przypadku szczeniąt preparaty do odrobaczania dostępne są na ogół w postaci past lub zawiesin podawanych dozownikiem mechanicznym przypominającym strzykawkę i pozwalającym na dokładne ustalenie dawki.

Starszym szczeniętom i psom dorosłym podaje się natomiast tabletki, dawkowane w zależności od masy ich ciała. Najczęściej pojedyncza tabletka wystarcza na 10 kg wagi psa, choć dostępne są również preparaty dla ras większych i olbrzymich z adnotacją „+20”, „+35” oznaczającą masę psa przypadającą na jedną tabletkę.

Warto wspomnieć również o alternatywie, jaką są niektóre krople na kark, które oprócz ochrony przed pasożytami zewnętrznymi, działają również na pasożyty wewnętrzne.

Jak zachowuje się pies po odrobaczeniu? Czego się spodziewać?

Większość psów znosi podanie środków na robaki zupełnie bezobjawowo. Zdarza się jednak, że u niektórych osobników pojawia się specyficzne, a czasem nawet dziwne zachowanie psa po odrobaczaniu. Co powinno nas zaniepokoić, a co jest normą?

Przede wszystkim naturalne zachowanie psa po odrobaczaniu może obejmować lekką osowiałość, apatię lub chwilowy brak apetytu. Wynika to z faktu, że lek doprowadza do masowego obumierania pasożytów w jelitach. Martwe robaki wydzielają wtedy toksyny, co chwilowo obciąża organizm psa.

Czasami pies po odrobaczaniu może reagować nieco gwałtowniej. Do typowych, choć wymagających obserwacji objawów należą:

• luźniejszy stolec lub krótkotrwała biegunka,

• jednorazowe wymioty,

• intensywne lizanie się pod ogonem lub tzw. saneczkowanie (pocieranie odbytem o podłoże), wywołane podrażnieniem przez przemieszczające się martwe robaki.

Jak wspierać odporność psa po odrobaczaniu?

Aby organizm pupila szybciej wrócił do równowagi, można wprowadzić dodatkowe suplementy dla psa wspierające odporność, trawienie czy kondycję sierści. W przypadku młodych czworonogów szczególnie polecane są preparaty wzmacniające układ odpornościowy (np. z beta-glukanem) oraz probiotyki, które pomogą odbudować mikroflorę jelitową naruszoną przez obecność pasożytów i działanie leków.

Zadbajmy o zdrowie naszych pupili, dobierając odpowiedni sposób podawania im preparatów odrobaczających, a przede wszystkim pamiętajmy o przeprowadzaniu regularnych badań dorosłych psów. Pozwoli to zapobiec groźnym chorobom, które mogą wywołać u nich pasożyty.